Στα παζάρια της Ανατολής ξεπουλιέται η Ελλάδα

• Ερζερούμ, 7 Ιανουαρίου 2011 συνάντηση Παπανδρέου – Ερντογάν και ανακοίνωση «σχεδίου ειρήνης», το οποίο θα διευθετεί τα ανοιχτά θέματα του Αιγαίου και τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας… • Την ίδια στιγμή στο καιρό του ΔΝΤ και της Τρόικα, στον καιρό της στημένης από τους παγκόσμιους τοκογλύφους οικονομικής κρίσης, όλοι μετρούν ευρώ και λογαριάζουν επιτόκια. • Δήλωση Βασιλείου Μαρκεζίνη: Η κυβέρνηση, αλλά και οι γείτονες εξ Ανατολών, καλό είναι να καταλάβουν ότι κυριαρχικά δικαιώματα δεν απεμπολούνται και μάλιστα από ένα κόμμα, που σήμερα αντιπροσωπεύει μόλις 20% των ψηφοφόρων • Ιστορικά παράδοξο η παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων προκαταβολικά, χωρίς να έχει προηγηθεί ένας χαμένος πόλεμος!

Για όσους απορούν κατ’ αρχάς για την δήλωση του κ. Μαρκεζίνη, καλά θα κάνουν να ανοίξουν ένα βιβλίο απλής αριθμητικής και να δουν ότι με την αποχή που υπήρχε στις τελευταίες εκλογές, πράγματι το κόμμα του Γ. Παπανδρέου δεν εκπροσωπεί παρά το 20% περίπου του πληθυσμού της χώρας. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε απόφαση και εάν ληφθεί μεταξύ αυτού και του Ερντογάν στις 7 Ιανουαρίου 2011 στα βάθη της Ανατολής είναι άνευ σημασίας εάν δεν το εγκρίνει ο Ελληνικός Λαός με ένα δημοψήφισμα. Δεν μπορεί να μοιράσει το Αιγαίο χωρίς να ρωτήσει τον Ελληνικό Λαό.

Δεν μας προκαλεί εντύπωση και έκπληξη ούτε η στάση της αριστεράς, ούτε των κομμάτων της λεγόμενης κεντροδεξιάς (Ν.Δ. και ΛΑ.Ο.Σ.), που σιωπούν και το μόνο που θα κάνουν μετά την όποια συμφωνία υπογραφτεί, που ευχόμαστε ολόψυχα αυτό να μη γίνει, είναι να προσπαθήσουν να κάνουν μικροπολιτική σπέκουλα πουλώντας πατριωτισμό… Ας θέσουν την κυβέρνηση προ των ευθυνών της πριν τις 7 Ιανουαρίου 2011 με ένα μεγάλο συλλαλητήριο για το Αιγαίο, για το Αιγαίο που ξεπουλιέται στα παζάρια της Ανατολής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ: “Το σιωπηλό 2010 Το ανελέητο 2011…”

 

Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010, Το σιωπηλό 2010 Το ανελέητο 2011…Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ:

“Το 2011 -που ήδη αποκτά τα χαρακτηριστικά του ανελέητου- θα ανοίξει την αυλαία του με μια νέα «συνάντηση κορυφής» για τα ελληνοτουρκικά θέματα, στο Ερζερούμ της Τουρκίας, μεταξύ των δύο πρωθυπουργών.

Τα αποτελέσματα της συνάντησης αυτής εκτιμάται ότι δεν θα «φανερωθούν» πριν από τον Ιούλιο του 2011, αλλά είναι το επιστέγασμα μια ουσιαστικής, πλην αφανούς και σιωπηλής, διαπραγμάτευσης που έχει γίνει όλο το 2010.

Η ΧΡΟΝΙΑ που φεύγει μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως «το σιωπηλό έτος» για την ελληνική εξωτερική πολιτική, με μεγάλες ανατροπές όμως, που θα εδραιωθούν ίσως τα επόμενα έτη.

Η μεγαλύτερη ανατροπή σκηνικού έγινε, πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

ΤΟ ουσιαστικότερο σημείο δεν είναι η προσπάθεια που κατέβαλαν οι δύο πρωθυπουργοί να δείξουν ότι μπορούν να συνομιλούν και να συνεργάζονται -αυτό άλλωστε αποτελεί μέρος της δουλειάς τους. Η ουσία είναι οι συνεχείς, συστηματικές και πάντα αδιαφανείς διμερείς διαπραγματεύσεις επί του συνόλου των ελληνοτουρκικών θεμάτων.

ΑΠΟ όλη αυτή την προσπάθεια, αυτό που μένει στον αφρό είναι μισόλογα για μεταβλητό εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων (σ.σ. που αυτομάτως σημαίνει παραχώρηση μέρους της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Τουρκία), μισόλογα για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στο Αιγαίο (σ.σ. αλλά καμία κουβέντα για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στο Καστελόριζο και την Αν. Μεσόγειο), σιωπηλή παράταση του τουρκικού casus belli, εκκωφαντικές τουρκικές υπερπτήσεις στα νησιά του Αν. Αιγαίου, θεαματικές κρουαζιέρες τουρκικών πολεμικών, π.χ. από την Κύμη μέχρι τη Ραφήνα κ.λπ.

ΟΛΑ αυτά μέσα σ’ ένα φρέσκο περιτύλιγμα από προσδοκίες και εκτιμήσεις για πολλαπλώς υποσχόμενα υποθαλάσσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων, που θα τα συνεκμεταλλευθούν αναγκαστικώς «οι δυο χώρες» του Αιγαίου, υπό την υψηλή επιστασία και επίβλεψη πολυεθνικών, όπως προετοιμάζει άλλωστε και τους Ελληνες πολίτες το «βαρύ» νομοσχέδιο για τη σύσταση εθνικού φορέα υδρογονανθράκων και ο ακόμα βαρύτερος νόμος -πλέον- fast track.

ΠΛΗΝ των ελληνοτουρκικών, το 2010 ήταν εξόχως σημαντική χρονιά και για τις ελληνορωσικές σχέσεις.

ΤΟ «κρυφό καμάρι» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, δηλαδή η ανάπτυξη στενών ενεργειακών σχέσεων Αθήνας-Μόσχας, που κατά τις πρόσφατες προσδοκίες θα αποδέσμευε την Ελλάδα από το «μονόδρομο» των γεωπολιτικών σχέσεων με την Ουάσιγκτον, συρρικνώθηκε μέσα στο 2010 -με αποφασιστικές αποτρεπτικές κινήσεις της Αθήνας στην υπόθεση του αγωγού Μπουργκάς.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ «πήρε φωτιά» η στενή σχέση Μόσχας-Αγκυρας στον ενεργειακό τομέα, για κατασκευή όχι μόνον αγωγών αλλά και πυρηνικών εργοστασίων.

ΒΕΒΑΙΩΣ η Αθήνα μπορεί να εντάξει στα «θετικά της» κάποια μισοτελειωμένα σχέδια, όπως η μετ’ εμποδίων συνεργασία με την κινεζική COSCO στο λιμάνι του Πειραιά και στα χαρτιά «επενδύσεις» στο Θριάσιο Πεδίο, όπως και η πώληση του Σκαραμαγκά στο Αμπού Ντάμπι…

Α, υπάρχει ακόμα και το φιάσκο του Αστακού με το Κατάρ…”