ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ – Δυο λόγια μετά την Πορεία των Ιμίων

Από την στήλη «ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΤΣΑΛΙΟΥ»:
Τώρα που και η εφετινή εκδήλωση Μνήμης και Αγωνιστικής Εγρήγορσης για την θλιβερή επέτειο των Ιμίων αποτελεί (επιτυχημένο) παρελθόν, μπορούμε να πούμε δυο λόγια. Η πρωτόγνωρη τροπή που πήρε η καθιερωμένη αυτή συγκέντρωση πέρυσι, με την παρακρατική αντισυγκέντρωση, την επίδειξη ψευτοτσαμπουκά από τους πολυδιαφημισμένους αντιφασίστες και την δυναμική άμυνα των Χρυσαυγιτών απέναντί τους, όλα αυτά είχαν ως επακόλουθο την εισαγγελική απαγόρευση της συγκέντρωσης.

Τα γεγονότα αυτά είναι λίγο έως πολύ γνωστά σ’ όλους. Οι παρενέργειες των περσινών γεγονότων είχαν ένα φυσικό απόηχο σε ό,τι αφορά την διοργάνωση της εφετινής εκδήλωσης. Κρίσιμη ερώτηση: Θα έπρεπε να γίνει η εφετινή εκδήλωση; Κι αν ναι, πώς; Η εύκολη (και ανέξοδη) απάντηση θα ήταν να μη γίνει καθόλου εκδήλωση. Προφάσεις θα μπορούσαμε να βρούμε αρκετές και μάλιστα πιστευτές. Ενδόμυχα όμως θα ξέραμε πως κάτι τέτοιο δεν θα μας ικανοποιούσε και θα μας οδηγούσε σε ήττα πολλών επιπέδων. Ήττα που θα έμοιαζε με μια πίτα, η οποία θα έπρεπε να γεμίσει τα στομάχια αρκετών λιγούρηδων. Πρώτα-πρώτα θα ικανοποιούσε το ίδιο το κράτος, που σε καμιά περίπτωση δε θέλει εκδηλώσεις οι οποίες προσπαθούν να ξυπνήσουν τον κόσμο από τον λήθαργο. Θα ικανοποιούσε επίσης τις παρακρατικές ομαδούλες που πουλάνε τον αντιφασισμό τους πολύ ακριβά και θα μπορούσαν να λένε επιτέλους πως ο μισθός τους είναι άξιος. Θα ικανοποιούσε τις δυνάμεις καταστολής για τις οποίες αποτελούμε πραγματικό και μόνιμο πονοκέφαλο, καθώς όταν συγκεντρωνόμαστε δεν έχουν απέναντί τους ούτε λαγοπόδαρους «νεαρούς» με «καβάτζα» το πανεπιστημιακό άσυλο, ούτε απολυμένους, ούτε συνταξιούχους, αλλά αποφασισμένους Εθνικιστές Επαναστάτες, πανέτοιμους να υπερασπίσουν την Τιμή τους, την Αξιοπρέπειά τους και τα Γαλανόλευκα λάβαρά τους. Και βέβαια, θα ικανοποιούσε και τους επίδοξους «εθνοσωτήρες» που έχουν αναγάγει την σωτηρία της Πατρίδος και του Λαού σε καθαρά κοινοβουλευτική υπόθεση. Τους «εθνοσωτήρες» εκείνους που με απέριττο θράσος έβγαιναν στα τηλεοπτικά παράθυρα και εξίσωναν την νόμιμη άμυνα των Χρυσαυγιτών με την παρακρατική βία των πάσης φύσεως διεθνιστών. Ορισμένοι μάλιστα προχώρησαν πιο πέρα και με «αναλύσεις» κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ φταίει που δεν έγινε η εκδήλωση πέρυσι, γιατί δεν χειρίστηκε «ψύχραιμα» το όλο ζήτημα…

Μέσα λοιπόν απ’ όλα αυτά και πολλά ακόμη, φτάσαμε στην εφετινή εκδήλωση, η οποία έγινε ΓΙΑΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ! Με αποφασιστικότητα, υπομονή, μεθοδευμένες ενέργειες, σκληρή εργασία και αυταπάρνηση, προετοιμάστηκε και τελικά έγινε με πολύ μεγάλη επιτυχία και η εφετινή εκδήλωση. Γιατί η συγκέντρωση αυτή δεν είχε και πρέπει ποτέ να αποκτήσει εθιμοτυπικό χαρακτήρα. Δεν είναι ένα απλό φιλολογικό μνημόσυνο. Δεν αποτελεί μια «μάζωξη-άλλοθι» για την αδράνεια του υπολοίπου χρόνου. Είναι μια συγκέντρωση ΜΝΗΜΗΣ για τους Νεκρούς Αγωνιστές του Ελληνισμού και ταυτόχρονα ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ για την συνεχιζόμενη Εθνική και Κοινωνική Αντίσταση ενάντια στον αντεθνικό Καπιταλισμό και την Παγκοσμιοποίηση.

Την ώρα που οι «εθνοσωτήρες» σώζουν (…) την Πατρίδα μέσα από κλειστές εκδηλώσεις και φυσικά μέσω των βουλευτικών εδράνων, οι Χρυσαυγίτες με τη στεντόρεια φωνή τους διαδηλώνουν στο κέντρο της Αθήνας. Οι περσινοί «οργισμένοι αντιφασίστες» εφέτος ορφάνεψαν από την ασυλία των αφεντικών τους και έμειναν στα σπίτια τους. Θα βρουν άλλες περιπτώσεις, λιγότερο επώδυνες, για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους καθώς και τα έξοδά τους…

Πάνω απ’ όλα όμως για Εμάς, η επέτειος των Ιμίων είναι κάτι το Ιερό για να το χαρίσουμε στους ανθέλληνες, τους επιτήδειους και τους επαγγελματίες πατριώτες. Γιατί για Εμάς το Χθες και το Σήμερα βρίσκονται πολύ κοντά και παραμένουν αδιαχώριστα. Παραμένουν στη μνήμη και τη δράση. Όχι σαν αποστεωμένα δόγματα, αλλά σαν ζωντανή εμπειρία. Γι’ αυτό και θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε μαζί μ’ όλους τους ανυπότακτους Έλληνες. Μ’ αυτούς που, με την εσωτερική τους ορμή αλλά και την ουσιαστική γνώση, αποδεικνύουν πως οι άνθρωποι μπορούν να κινηθούν υπεύθυνα ως μια συλλογικότητα και όχι ως πρόβατα στη στάνη του τσοπάνη. Μ’ αυτούς που πιστεύουν στις δικές τους δυνάμεις και δεν χρειάζονται δεξιούς «εθνοσωτήρες» ταγμένους και κρυμμένους (μα και τόσο φανερούς!) μέσα στην καθεστωτική εξουσία. Μ’ όσους δεν επιδεικνύουν μια φαιδρή επαναστατικότητα, αλλά εκφράζουν με πηγαίο τρόπο την αντίθεσή τους στην προδοσία, το ξεπούλημα, την καταπίεση, την εκμετάλλευση. Σ’ όσους τέλος εδώ και αρκετά χρόνια επιμένουν να μην χαρίζουν ούτε μια εικόνα μνήμης, ούτε μια σπιθαμή δρόμου, ούτε ίχνος για το πάθος για την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Γι’ αυτό και το κάλεσμά μας εξακολουθεί να παραμένει επίκαιρο και ανοιχτό προς όλους και όλες που δεν αντιλαμβάνονται την Εθνικιστική δράση σαν μια ενασχόληση για τον «ελεύθερο» χρόνο τους, για γνωριμίες, υλικά οφέλη και προσωπική ανάδειξη που θα τους δώσει αργότερα μια επίλεκτη θέση στο εξουσιαστικό στερέωμα. Προς όσους δεν σκορπούν την δημιουργικότητά τους σε χώρους εφήμερης διασκέδασης και προβολής ενός ανεύθυνου εγώ. Προς εκείνους που, ως γνήσιοι αντιεξουσιαστές, δεν υποκύπτουν στις σειρήνες της λάσπης και της συκοφαντίας που πυκνά-συχνά εκτοξεύουν οι εκάστοτε αχυράνθρωποι – και χοιράνθρωποι – του καθεστώτος.

Ενάντια στη λογική της συναίνεσης με το σύστημα, Ενάντια σε «φίλους» και εχθρούς, Ενάντια στους καιροσκόπους, τους ριψάσπιδες, τους δήθεν, Ενάντια στον εφησυχασμό και τη νοοτροπία του ωχαδερφισμού και του μαζανθρώπου, συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Και θα συνεχίζουμε για όσο είμαστε Αληθινοί και Δυνατοί. ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ