Ο φαύλος κύκλος της εκμετάλλευσης

Η Πλουτοκρατία, η λαθρομετανάστευση και ο Έλληνας εργαζόμενος

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Μανωλάδα Ηλείας, που κορυφώθηκαν με τα επεισόδια μεταξύ παραγωγών, λαθρομεταναστών και εργατοπατέρων του ΚΚΕ, ανέδειξαν, για ακόμη μια φορά, τις τριτοκοσμικές συνθήκες στην εγχώρια αγορά εργασίας και ειδικότερα στον κρίσιμο τομέα της γεωργίας, καθώς και τον φαύλο κύκλο της εκμετάλλευσης, στην τροφική αλυσίδα του καπιταλισμού made in Greece.
Η ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής, οφείλει να αποτελεί προτεραιότητα του κράτους, διότι, μέσω αυτής, θα μπορεί να επιτύχει ένα επίπεδο αυτάρκειας και οικονομικής ανεξαρτησίας. Ιδιαίτερα σε μία χώρα, όπως η Ελλάδα, με τους φυσικούς πόρους που διαθέτει, η πρωτογενής παραγωγή μπορεί να φτάσει σε τέτοια επίπεδα, ποσοτικά και ποιοτικά, που, μέσω των εξαγωγών, να αποφέρει και έσοδα για παραγωγούς και κράτος. Ειδικότερα, ο τομέας της γεωργίας, έχει αποτελέσει για πολλά χρόνια τον πυρήνα της ανάπτυξης του Έθνους μας και συνεχίζει να αποτελεί τομέα απτής ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας, σε αντιδιαστολή με την τριτογενή παραγωγή, η ανάπτυξη της οποίας είναι έρμαιο της κερδοσκοπίας και των συνθηκών στην παγκόσμια αγορά κεφαλαίου.

Τα τελευταία τριάντα χρόνια, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, αποδόμησαν την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής, άφησαν τον Έλληνα αγρότη μόνο του απέναντι στις προκλήσεις της σύγχρονης, βιομηχανοποιημένης παραγωγής, έκλεισαν τα μάτια τους στην κερδοσκοπία των τραπεζών και των παρασιτικών μεσαζόντων της αγοράς και, τέλος, εκχώρησαν τις αποφάσεις για την εγχώρια αγροτική παραγωγή στις επιταγές τις παγκόσμιας αγοράς και της ΚΑΠ. Το αποτέλεσμα αυτής της ανεύθυνης και αντεθνικής πολιτικής είναι ο μαρασμός της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού κόσμου, η ανεργία στις αγροτικές περιοχές, η ακρίβεια και η αισχροκέρδια σε διατροφικά είδη πρώτης ανάγκης, η ανάδειξη κερδοσκόπων μεγαλοτσιφλικάδων και η πτώση του ανταγωνισμού της ελληνικής οικονομίας γενικότερα.

Ο αγροτικός κόσμος, βέβαια, έχει τις ευθύνες του γι’ αυτή την κατάσταση γιατί επέτρεψε να παίζουν παιχνίδια στις πλάτες του οι διάφοροι κομματάρχες, οι οποίοι βούλιαξαν οικονομικά τις Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών και απέτυχε να διεκδικήσει δυναμικά τα δικαιώματά του, φτάνοντας σήμερα να παλεύει για την επιβίωσή του. Είναι πικρή πραγματικότητα το ότι οι νέοι που προέρχονται από αγροτικές οικογένειες προτιμούν να στραφούν στην απόκτηση ενός, αμφιβόλου επαγγελματικής χρησιμότητας, πολλές φορές, πτυχίου, παρά να εργαστούν στα χωράφια της οικογενείας τους. Είναι επίσης λυπηρό γεγονός το ότι πολλοί Έλληνες αγρότες, αναγκαστικά πολλές φορές, δίνουν εργασία σε λαθρομετανάστες για να γλιτώσουν χρήματα, μια και οι περισσότεροι είναι ανασφάλιστοι και οι απαιτήσεις τους είναι το ίδιο χαμηλές με τις γνώσεις τους και τη διάθεσή τους για εργασία.

Αυτός ο φαύλος κύκλος της εκμετάλλευσης, των αγροτών από το κράτος και από όσους λυμαίνονται την παραγωγή και την αγορά, αλλά και της προσπάθειας όσων αγροτών απέμειναν να εκμεταλλευτούν με τη σειρά τους ό,τι δυνατότητες τους δίνονται μέσα από το σύστημα, για να κάνουν και οι ίδιοι την «αρπαχτή», βγήκε στην επιφάνεια στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας. Εκεί όπου εργάζονται ως εποχικοί εργάτες γης και διαμένουν, κάτω από άθλιες συνθήκες, σε παραπήγματα, περίπου 3.000 λαθρομετανάστες από το Μπαγκλαντές, τη Βουλγαρία και την Αλβανία.
Οι ρεπόρτερς της Ελευθεροτυπίας και του Ελεύθερου Τύπου, που ανέδειξαν το θέμα, ΠΟΤΕ δεν ασχολήθηκαν, βέβαια, με τις ανάγκες και την κατάσταση του Έλληνα αγρότη. Ούτε βέβαια ανέφεραν το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι λαθρομετανάστες που βρίσκονται εκεί, είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ και δεν έπρεπε να βρίσκονται στη χώρα μας από την πρώτη στιγμή. Όλοι οι κονδυλοφόροι έγραψαν για τους καημένους τους μετανάστες που πληρώνονται 25 ευρώ την ώρα, ενώ οι εργατοπατέρες της αριστεράς προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά το ζήτημα με την ταξική και φιλομεταναστευτική ρητορική τους. Το αποτέλεσμα ήταν η βίαιη αντίδραση των αγροτών της Μανωλάδας απέναντι σε όλους αυτούς τους όψιμους κριτές και τιμητές.
Ως Έλληνες Εθνικιστές και εργαζόμενοι δεν έχουμε πια αυταπάτες και γνωρίζουμε ότι για αυτή την κατάσταση, όπου το θύμα εύκολα μετατρέπεται σε θύτη και το αντίστροφο, ευθύνεται το… «αόρατο χέρι» της παγκόσμιας αγοράς, στο οποίο εκχώρησαν κυβερνήσεις και εργατοπατέρες την εθνική οικονομία. Το εύκολο κέρδος, στο όνομα του οποίου οι Έλληνες αγρότες έγιναν θύματα των κυκλωμάτων των μεσαζόντων και της ΚΑΠ, είναι η ίδια δύναμη που μεταβάλλει ορισμένους από αυτούς σε θύτες, εις βάρος κάποιων τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών.

Ακριβώς σε αυτό το σημείο φαίνεται η ανεπάρκεια του κράτους να μπορέσει να τηρήσει τους νόμους και να χτυπήσει το κακό στη ρίζα του. Όσο το κομματικό κατεστημένο θα είναι, από τη φύση του, ισορροπιστής των συμφερόντων των lobbies της αγοράς και προωθητής του νεοφιλελευθερισμού, τόσο θα διατηρείται αυτός ο φαύλος κύκλος, όπου ο καθένας θα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάθε «τρύπα» του συστήματος για να βγάλει κάτι παραπάνω.

Εμείς πιστεύουμε σε ένα Εθνικό κράτος όπου η γη και η αγροτική παραγωγή θα είναι στα χέρια των Ελλήνων και για τις Ελληνικές ανάγκες. Όπου θα υπάρχουν κίνητρα για τη μετάβαση και την παραμονή των νέων Ελλήνων στην ύπαιθρο και τη διατήρηση του οικογενειακού κλήρου. Πιστεύουμε σε ένα κράτος όπου ο Έλληνας αγρότης θα έχει προστασία από την τοκογλυφία των δανείων και την κερδοσκοπία των μεσαζόντων. Μόνο σε ένα τέτοιο κράτος, Ανεξάρτητο, η ελληνική ύπαιθρος θα καταστεί πάλι πυρήνας της ανάπτυξης του Έθνους.